Білетная каса:

+375 17 331-16-17

Замаўленне квіткоў

“Вечар кансерваторыі” у межах Міжнароднага музычнага фестывалю да 200-годдзя С.Манюшкі

Дата: 11.04.2019 пачатак у 19:00

Міжнародны музычны фестываль да 200-годдзя С.Манюшкі (1819–1872)

“ВЕЧАР КАНСЕРВАТОРЫІ

 

Студэнцкі сімфанічны аркестр Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі

Мастацкі кіраўнік і дырыжор – Андрэй Галанов

 

Студэнцкі хор Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі

Мастацкі кіраўнік і дырыжор – Інэса Бадзяка

 

Студэнцкі хор Кракаўскай музычнай акадэміі

Мастацкія кіраўнікі і дырыжоры – Анджэй Кажэнёўскі, Мацей Творэк

Дырыжор – Станіслаў Краўчынскі

 

Саліст – лаўрэат міжнародных конкурсаў Аляксандр Міхнюк тэнар

 

Музыказнаўца – Наталія Ганул

 

У праграме: С.Манюшка. Фантастычная ўверцюра “Байка”

“Мазур” з оперы “Страшны двор”

“Крымскія санеты” (на сл. А.Міцкевіча)

 

"ДА 200-годдзя СТАНІСЛАВА МАНЮШКІ

Музычная Еўропа, абумоўленая акрэсамі сучаснасці, гістарычнымі акцэнтамі і неабсяжнасцю ўласнай перспектывы, раскладае свой “пасьянс” святкавання юбілею Станіслава Манюшкі згодна сваёй, еўрапейскай логіцы.

Варшава — чарговы раз аб’яўляе Міжнародны конкурс імя С. Манюшкі.

Нацыянальны оперны тэатр, галоўным дырыжорам якога да апошніх дзён быў С.Манюшка, трымае ў залатым фондзе оперу “Страшны двор”.

Кветкі ля помніка кампазітару перад кляштарам святой Кацярыны не паспяваюць звянуць.

Берлін — дагэтуль утрымлівае ў сваіх абдымках некаторыя гістарычныя падрабязнасці з жыцця хударлявага студэнта былой акадэміі Карла Фрыдэрыка Рунхенгагена. Тое дынамічнае гарадское жыццё давала юнаку магчымасць быць далучаным да тагачаснай музычнай, і перш опернай, культуры Еўропы.

Маладзенькі С.Манюшка, набыўшы веды па кампазіцыі, аркестроўцы, гармоніі і інструментоўцы, напісаўшы таксама месу і два смычковыя квартэты, здолеў займець падарунак ад горада: трымаць у руках першы надрукаваны музычны опус — “Тры песні” на вершы Адама Міцкевіча.

Санкт-Пецярбург — месца знаёмства кампазітара з М.Глінкам, А.Даргамыжскім (яму прысвечана ўверцюра “Казка”), А.Сяровым, які ў “Музычным весніку” за 1856 год пісаў: “Величайшею для меня радостью было бы, если б мои коротенькие, беглые заметки об отличных сочинениях г. Монюшки могли хоть сколько-нибудь принести свою пользу, т.е. придать побольше известности столь необыкновенному таланту этого отечественного композитора”…

Вільня — памяць старога святаянаўскага аргана. Малады арганіст С.Манюшка сваім магутным граннем мог, здавалася, пашыраць сцены касцёла. Узнесеныя маленні завісалі і доўжыліся ў касых сонечных промнях, якія працялі, нібы струны, касцельную прастору ад стромаў да чорных халодных плітаў. Разам з каскаднымі арпеджыа аргана яны ўтваралі фантастычныя паралелі светлавога і гукавога ззяня.

Мінску (Менску) Станіслаў Манюшка пакінуў больш, чым каму. Сваё музычнае юнацтва. Вулкі, па якіх хадзіў да настаўніка Дамініка Стэфановіча — Валоцкую і Дамініканскую…

Пражыўшы ў Менску 30 гадоў, Манюшка пакінуў гораду ўпершыню напісаныя вадэвілі, камічныя оперы і музычныя камедыі. Пакінуў разважанні-назіранні, што нараджаліся пад старымі ліпамі і пераменлівым небам губернскага горада. Тут ён стварыў першую нацыянальную оперу, прэм’ера якой адбылася ў знесеным у 1984 годзе першым оперным тэатры.

Лібрэта “Сялянкі” па-беларуску не было пазбаўлена эпатажнасці і стала сенсацыяй. Беларуская мова і ў ХІХ стагоддзі стварала не меньшую пагрозу сытаму абыватальскаму існаванню, чым у ХХІ-ым. Беларускія прыказкі, прымаўкі, жарты, песні, якія гучалі ў оперы са сцэны тэатра, выклікалі раздражненне і насцярогу. Гарадская паліцыя і тады не засталася без справы: перыядычна здзірала афішы са сцен горада і рабіла захады не дапусціць прэм’еры оперы.

 

Выгнаны на чужыну за памкненне дамагчыся волі, паэт стварае гімн-шэдэўр свайму краю.

“Крымскія санеты” Адама Міцкевіча сталі ўзорам невыказнай тугі па страчанай радзіме.

Літва! Мне твой мілейшы хор лясных галасаў,

Чым сьпеў сальгірскіх дзеўнаў, пошчак салаўіны;

Блукаў я весялейшы з змроку балацінаў,

Чым у садох шаўкоўніц, жоўтых ананасаў… (пераклад С.Мінскевіча)

Станіслаў Манюшка, душой уразлівай і рамантычнай, пераняўся настроем “Крымскіх санетаў”, захапіўся ідэяй пакласці санеты на музыку. Спроба ледзь не першая ў гісторыі музычнага жанру.

Адам Міцкевіч — любімы паэт кампазітара. “Непрывабнасць няродная прыгожай краіны…” (А. Міцкевіч) — тэма, як нацыянальная рыса паэтычных беларусаў-літвінаў, пачынаючы з Міколы Гусоўскага, які пасярод раскашонага Рыма суцяшаўся ўспамінам аб Белавежскай пушчы…

“Каб зразумець паэта, трэба пабываць на яго радзіме” — сказаў Гётэ. Канцэрт 11 красавіка на сцэне Вялікай залы Белдзяржфілармоніі з нагоды 200-годдзя Станіслава Манюшкі — рэальная магчымасць праз жывое гучанне аркестра і хора пабываць у эпіцэнтры творчых энергій нашага суайчынніка, аднаго з стваральнікаў нацыянальнай айчыннай оперы.

“Крымскія санеты” Адама Міцкевіча, фрагмент з оперы “Страшны двор”, Фантастычная ўверцюра “Байка” прагучаць у філарманічным вечары пад знакам Станіслава Манюшкі.

1 красавіка 2019 года на сцэне Вялікай залы Белдзяржфілармоніі — нацыянальная музычная падзея. Філарманічны вечар прысвячаецца музыцы СТАНІСЛАВА МАНЮШКІ."

Ларыса Сімаковіч

“Вечар кансерваторыі”  у межах Міжнароднага музычнага фестывалю да 200-годдзя С.Манюшкі